Als we praten over ESG, duurzaamheid, CSRD en de VSME gaat het gesprek vaak al snel naar CO2, natuur en milieu. Hoe passen deze termen binnen een financieel perspectief?
Onze huidige economie en consumptie vragen meer dan wat de planeet kan bieden en zijn schadelijk voor het milieu en de natuur. Grondstoffen en fossiele brandstoffen zijn niet eindeloos beschikbaar. Dus willen we als Europa onze levensstandaard hoog houden en misschien zelfs verbeteren moeten we werken aan een alternatief.
Het doel is om de Europese economie te transformeren naar een zelfvoorzienende economie die uitgaat van eigen hernieuwbare energie en het zelf verwerken van grondstoffen binnen circulaire principes. Zo zijn we minder afhankelijk van andere economieën, energie en grondstoffen. De Green Deal geeft hierin de kaders.
Binnen deze transformatie naar een zelfvoorzienende economie is er geld nodig. Door wetgeving dwingt de Europese Unie bedrijven geld te investeren in het duurzame alternatief. Hoe dit eruit kan zien is prachtig vormgegeven door Carlijn Kingma binnen haar illustratie ‘Het waterwerk van ons geld’ ( Bekijk hier de animatie ). Hierin is te zien wat de machtswerking van financiële instellingen en grote ondernemingen is. Ook de werking van het ’trickle down’ principe waarmee de mate van invloed naar beneden stroomt. Trickle down is ook een term binnen de CSRD richtlijn waarbij is aangegeven dat verandering bij grote ondernemingen invloed heeft op kleinere ondernemingen.
Door grote ondernemingen en financiële instellingen te dwingen om duurzame investeringen te doen zal dus ook het MKB verduurzamen en zo de hele Europese economie. Dus als een onderneming geld nodig heeft of een product of dienst levert aan grote ondernemingen zal er moeten worden aangegeven hoe dit past binnen de weg richting een zelfvoorzienende economie.
Binnen een VSME-rapportage kan een onderneming niet-financiële prestaties delen. Zo is aan te geven wat de onderneming onderneemt richting een zelfvoorzienende economie.
